Circulus Latinus Bruxellensis sub auspiciis sodalitatis Melissae necnon fundationis «Humanitas Europae» Bruxellis congregari solet secundo quoque mense, moderante Gaio Licoppe, ad Latinitatem iucunde exercendam.


Saturni die 26 m. Septembris a. 2020

Unam tantum sessionem adhuc habere potuimus propter epidemiam coronaviri; secunda enim sessio, quae Saturni die 28 m. Martii erat habenda, fieri non potuit. Post intercapedinem sex mensium putavimus sessionem iterum institui posse, non tamen sine cautela.

Propter certas distantias inter participes servandas Titini imagines in albo monstrare non potuimus; quare statuimus sessionem habere solito breviorem.

Octo fuerunt participes, inter quos unus novus, vir linguam Latinam in aliqua schola Luxemburgensi docens. Singuli narraverunt quomodo coercitionem vixissent et ferias aestivas degissent.

Per alteram sessionis horam textus difficilis lectus est, multis explicationibus iuvantibus. Infra legi potest haec pagina conscripta ab Hieronymo Fracastore, medico Veronensi, qui habetur ut conditor epidemologiae modernae.

Hora sexta dimissa est sessio. Speramus fore ut proxima sessio fieri possit Saturni die 14 m. Novembris; res autem vobis tempori confirmabitur.


………………………………..


Hieronymus Fracastorius (c. 1478-1553), Veronensis, fuit medicus, mathematicus, poeta, humanista, iuris peritus, geographus, astronomus et praecipue epidemiologus. Clarissimus enim est theoria quam de his quaestionibus divulgavit opere c.t. De contagione et contagiosis morbis. Tamquam medicus participavit Concilium Tridentinum, cuius locum curavit mutandum ob pestem saevientem. Est etiam auctor vocabuli "syphilis", quod primum apparet in eius medico carmine Syphilis sive De morbo gallico.


Hieronymi Fracastorii Veronensis

De contagione et contagiosis morbis


Quid sit contagio

(...) Qui hausto veneno pereunt, infectos quidem fortasse dicimus, contagionem autem accepisse, minime. Et in aere quae simpliciter putrescunt, lac et carnes et reliqua, corrupta quidem vocamus, non autem contagionem passa, nisi et aer ipse corruptus consimiliter fuerit; de hoc autem diligentius in sequentibus inquiremus.

Videtur autem actio omnis et passio aut circa rerum substantiam fieri, aut circa accidentia; contagionem autem accepisse quempiam non appellamus, quod calefactus ab alio fuerit aut factus vitiosus, nisi per transumptionem. (...)

Nunc, si licet aliquo modo contagionis rationem subfigurare, dicemus contagionem esse consimilem quandam mixti secundum substantiam corruptionem, de uno in aliud transeuntem infectione in particulis insensibilibus primo facta.


De prima contagionum differentia

Triplex autem videtur esse prima contagionum omnium differentia: alia enim contactu solo afficiunt, alia praeter hoc et fomitem quoque relinquunt et per ipsum contagiosa sunt, ut scabies, phthisis, areae, elephantiasis et id genus; fomitem appello vestes, ligna et eiusmodi, quae incorrupta quidem ipsa existentia conservare nihilominus apta sunt contagionis seminaria prima et per ipsa afficere; nonnulla porro sunt quae non contactu solo, non solo fomite, sed et quod distans etiam transferunt contagionem, ut pestilentes febres et phthisis et lippitudines quaedam et exanthemata illa, quae variolae vocantur, et similia. 

Videntur autem ordine quodam se habere haec; nam quae ad distans faciunt contagionem, ea et fomite et contactu afficere consuevere; quae vero fomite contagiosa sunt, eadem et contactu contagiosa sunt, ad distans autem non omnia, at contactu omnia; quapropter et simplicissima est et natura prior ea contagio, quae solo contactu afficit, quare et de ea primo agemus, inquirentes quomodo fiat, et per quod principium, mox et de aliis, ut videamus an omnium sit commune quoddam principium, an diversum in singulis, et quid proprium habeat unaquaeque.