Circulus Latinus Bruxellensis sub auspiciis sodalitatis Melissae necnon fundationis «Humanitas Europae» Bruxellis congregari solet secundo quoque mense, moderante Gaio Licoppe, ad Latinitatem iucunde exercendam.

Saturni die 21 m. Februarii a. 2026

Undecim fuimus participes. Disputationis argumentum propositum erat ‘de rumoribus’; qui hominum memoria semper exstiterunt et esse possunt sive falsi nuntii, sive praeiudicia, sive propaganda, sive ioci, sive coniurationes. Unusquisque nostrum propriam experientiam aut sententiam libenter protulit. 

Post pausam cafeariam transiimus ad sessionis partem iucundissimam: in Latinum enim vertere perreximus Titini fabulam De templo solis.

Tum subiunctas fabulas legimus, ad argumentum tractatum pertinentes. 

Denique cauponam petivimus, ubi iucunde necnon Latine cenare solemus.

Proxima sessio circuli nostri fiet die 2 m. Maii. Interea optime valete!


Laurentius Abstemius, Hecatomythium

De viro qui uxori se ovum peperisse dixerat


Vir quidam experiri volens, an uxor commissa tegeret, «Uxor, inquit, magnum portentum, et silentio dignum, mihi hac nocte contigit (cum illa enim cubans hoc dicebat), quod enanarrem, si a te non efferri arbitrarer. Verum non audeo, quia mulieres rimarum plenas et hac illac perfluentes audio.»

Cui uxor: «Nondum me pernosti mi vir, qui ex aliarum ingeniis me iudicas. Potius mortem mihi paterer inferri, quam aliquid contra tuam voluntatem efferre», idque iureiurando coepit affirmare. 

Tum maritus, quasi verbis illius fidem haberet, «peperi, inquit, hoc ovum (dormitum enim proficiscens ovum secum attulerat). Sed cave, si me ames, ne cui hoc dicas. Tute enim nosti quanto dedecore mihi esset, si ex viro gallina factus dicerer.»

Mulieri tarde admodum nox discedere visa est. Vix ergo aurora rutilante, commatrem conveniens narrat maritum duo ova peperisse. Illa vero alteri mulieri compatrem suum tria ova enixum esse. 

Quid multis moror? Antequam sol occideret, per totam urbem vulgatum est hunc hominem ad quadraginta ova peperisse. 

Fabula indicat, quae taceri volumus, nulli mulieri esse dicenda. 



Romulus Nilantius, Fabulae rhythmicae

De viro praegnante


Casus mirabilis iam nuper ferebatur,
Quod vir more feminae praegnans habebatur.
Tota tremit patria, vulgus opinatur
Quod tantum monstrum mortis sibi signa minatur.
Tempus partus propiat, miser cruciatur;
Fremit, timet patria, populus miratur.
Demum rei dubiae casum praestolatur;
Tandem ridiculus mus a praegnante creatur.
Rident, ludunt, garriunt; vulgus adunatur.
Tandem inter caetera plebs congratulatur
Quod tumultus populi tam cito sedatur;
Et res tam grandis tantilla pace locatur.

MORALITAS.

Ista nos historia monet non mirari
Magnis de rumoribus, per quos perturbari
Corda solent hominum, quia terminari
Saepe solent facile quae cernis magna putari.